బ్లాగులు రాసుకోడానికి గూగుల్ బ్లాగర్ ఒక్కటే ఉంటే సరిపోయేది నాకు తిప్పలు తప్పేవి.
మంచి పోస్టు ఒకటి చదివాక వ్యాఖ్యానించకుండా వుండలేము, అలా చేద్దామని బయలుదేరే ఇప్పుడు wordpress blogలో వీలుకాక తలపట్టుకుంటున్నా wordpress వాడేమైనా నన్ను కామెంట్లు రాయకుండా బహిష్కరించాడేమోనని!!
నా ఈ తిప్పలకి ఆరంభం అబ్రకదబ్ర గారి బ్లాగ్తో పరిచయమయింది. నచ్చిన పోస్టులకి comments వేద్దామని బయల్దేరతాన్నేను wordpressవాడు తాపిగా ‘ పేరు’, ‘ఈ-ఉత్తరం’ బ్రాకెట్లో ‘అవసరం’ అంటాడు. సరే ఆ తంతు ఏదో కానిచ్చి కామెంటు రాసి సమర్పయామి అనేస్తా. అంతే ఆ వ్యాఖ్య ఎటువెళ్లిందో, దాని గతి ఏమయిందో ఏది అంతుపట్టదు.అది అచ్చయిందేమొనని నే ఎదురుచూస్తా, ప్చ్ అవదు. గూగుల్ బ్లాగుల్లో అయితే ఎంచక్కా ‘ your comment is pending for approval ’ అనో, ‘ your comment is rejected ’ అనో, ‘ నువ్వు కామెంట్లు రాస్తున్నావేంట్రా వెధవ, రచయిత చెప్పింది ఏదో అర్థమయినట్లు ’ అనో (వాడు అన్కపోయినా లోపలనుండి బ్లాగారాం గాడు అంటాడులెండి అప్పుడప్పుడు) వస్తుంది. ఏది ఆ wordpressలో ఇట్టాంటిది కనపడి చావదే. ఆ బ్లాగులో కొన్ని పోస్టులతో ఇలాంటి అనుభవమయ్యాక అబ్రకదబ్రగారు IP adress discrimination చేస్తున్నారని అపార్థం చేసుకొని అక్కడ కామెంటడం మానేసా. అప్పటికి నాకు తెలిసిన wordpress బ్లాగు అదొక్కటే, దాంతో వేరే బ్లాగులని అపార్దం చేసుకోలేకపోయా.
ఈ మద్య రీసెంట్గా కట్టావిజయ్ గారి బ్లాగ్లో ఇలాంటి అనుభవమే మళ్ళి ఎదురైంది, ఒహో ఈయనగారు కూడా వివక్ష చూపిస్తున్నారా అనుకున్నాను. వేరే wordpress బ్లాగులో నేను చేసిన వ్యాఖ్య అచ్చవడంతో నా అపార్దం binani + nagarjuna (నా కంపెని కాదులెండి) + ultratech+ ACC cements తో కట్టిన బిల్డింగ్ అంత స్ట్రాంగ్ అయి కూర్చుంది.
జస్ట్ 2 hrs బ్యాక్, మన పిల్లకాకి ఉరఫ్ కృష్ణ బ్లాగులో వచ్చిన పోస్టు తెగ liking అయ్యి కామెంటుదామని బయల్దేరా... ఉహూ ఎంతకి అయిచావదే!!! గూగుల్ అకౌంటుతో అవకపోవడంతో దాన్ని మార్చి ఈసారి wordpress account ఒకటి క్రియేట్ చేసుకొని దాన్ని ఉపయోగించి చాకిరేవులో ప్రయత్నించా.....damn it అదీ పనిచేయలా. అన్ని అనుభవాలు ఒక్కొక్కటే గుర్తుతెచ్చుకొని ఇందులో బ్లాగర్ల తప్పులేదని, "హేవిటి ఇన్ని రోజులు సాటి తెలుగు బ్లాగర్లనా అనుమానించింద"ని NTR స్టయిల్లో వాపోయి దీనంతటికి wordpress వివిక్షపూరిత చర్యలే కారణమని నిర్దారించేసుకున్నా మా హాస్ట్లల్ వెనక ఇప్పుడు ఇంత అర్థరాత్రి ఎవడొ వెధవ నిద్రాభంగం కలిగేంతగా వాయిస్తున్న డప్పుల మోత సాక్షిగా.
కాబట్టి సాటి గూగుల్ బ్లాగర్లకు నా విన్నపం ఏంటంటే మనకు సహకరించని ఈ వర్డ్ప్రెస్ బ్లాగులకు మనమూ సహకరిమ్చవద్దు. "షొయాబ్ నాకు మోకాళ్ల పైన నుంచొని సారి" చెప్పాలన్న ఆయేషా అన్నట్టు వర్డ్ప్రెస్ యాజమాన్యంకూడా చెప్పెంతవరకు మనం వెనక్కు తగ్గొద్దు, నష్టపరిహారం లాంటిది ఇస్తే మరీ మంచిది...(నాతో సహకరించినందుకు మీక్కూడా కొంత ఇస్తానులెండి నేను మంచివాడిని కదా!!!). దీనికి wordpress బ్లాగర్లు కూడా సహకరించాల్సిందిగా ఈ సందర్బంగా కోరుకుంటున్నా.....వీలుని బట్టి మా గూగుల్ బ్లాగర్లకు పంచినతరువాత మిమ్మల్ని కుడా తగురీతిలో..____ అది.
కాబట్టి మై కామ్రేడ్స్
విప్లవం.... (ఈ silence ఏంటో)
విప్లవం..., జిందాబాద్ అనండయ్యా..
విప్లవం.... ఆ వినపడుతుంది చిన్నగా సన్నగా జిందాబాద్ అని
తేడా thought
అప్పుడప్పుడు నాకుండే దూలకొద్ది కొన్ని వింత వింత పనులు చేయాలనిపిస్తుంది. ఇప్పుడు అదే దూల బ్లాగులు చదవడం పైన ప్రయోగించాలనుకుంటున్నా. కూడలి, హారం etcల్లో అయితే సుజన బ్లాగులు, వాదించే బ్లాగులు, కెలుకుడు బ్లాగులు ఉంటాయి. కాని ఇప్పుడు out of the box బ్లాగు చదావాలనుంది- ప్రవీణ్ కథల బ్లాగు, మరీ మఖ్యంగా అతను ఇచ్చిన statement of the millenium (మీకు అర్థమైదనుకుంటా!!, ప్ర.పీ.స.సలో సభ్యులైతే ఈపాటికి అర్థమవ్వాలి) ఉన్న పోస్టు. ఎంత ప్రయత్నించినా దొరకడంలేదు. మీకేమైన తెలిస్తే నాకు తెలియజేయండి
తెలిసీ చెప్పకపోయారో....
పిడకల వేటలో రామాయణం: చాలా రొజులుగా నాకు లక్ష్మిగారి బ్లాగ్ ‘నేను-లక్ష్మి’ ఓపెన్ అవడంలేదు. ఆ బ్లాగ్ అడ్రస్లో మార్పు ఏమైనా జరిగిందా? ఇప్పటి వరకు ‘http://nenu-laxmi.blogspot.com/’ లో వెతుకుతున్నా ఇది కాకుండా వేరే అడ్రస్ అయితే చెప్పగలరు.
ముందస్తు శ్రీరామనవమి శుభాకాక్షలు
తెలిసీ చెప్పకపోయారో....
పిడకల వేటలో రామాయణం: చాలా రొజులుగా నాకు లక్ష్మిగారి బ్లాగ్ ‘నేను-లక్ష్మి’ ఓపెన్ అవడంలేదు. ఆ బ్లాగ్ అడ్రస్లో మార్పు ఏమైనా జరిగిందా? ఇప్పటి వరకు ‘http://nenu-laxmi.blogspot.com/’ లో వెతుకుతున్నా ఇది కాకుండా వేరే అడ్రస్ అయితే చెప్పగలరు.
ముందస్తు శ్రీరామనవమి శుభాకాక్షలు
పాతకాలనివి కొన్ని విడియోలు-అంటే నా చిన్నప్పుడి వీడియోలు
ఇప్పట్లా కాదుగాని చిన్నప్పుడు నిజంగా mesmerise చేసే షోలు వచ్చేవి డిడిలో. TRP రేటింగ్స్ అప్పట్లోవుండివుంటే బహుశా all time high రికార్డు నమోదు చేసేవి అవి. వాటిల్లొ కొన్నింటిని నెమరేస్తూ మీతో పంచుకుందామని ఈ పోస్టు.
ఆదివారం ఉదయం జంగిల్ బుక్ను చూసేంతవరకు ఎక్కడికి కదిలేది లేదు. మౌగ్లి, షేర్ఖాన్, భగీర, భాలు- ఈ క్యారెక్టర్లు క్రియేట్ చేసిన మాయ అంతా ఇంతా కాదు. "జంగల్ జంగల్ బాత్ చలి హై పతా చలా హై...అరె చడ్డి పహన్కె ఫూల్ ఖిలా హై.." అనుకుంటూ సాగే టైటిల్ సాంగ్ జెస్సి-సమంతా కన్నా మాయ,mesmerise చేసేవి. ఇప్పటికి ఈ పాట వింటుంటే భగీర వీపు మీదఎక్కి కొండమీదనుండి దూకుతున్న అనుభూతి కలుగుతుంది. అబ్బో ఎంత చెప్పినా తక్కువే లెండి.
నా మతిమరపు బుర్ర గుర్తుపెట్టుకుంది నిజమేఅయితే ఈ సీరియల్ సోమవారం రాత్రి ప్రసారమయ్యేది. అప్పట్లో ఈ సీరియల్ మొదలయ్యే టైంకి పది నిముషాల ముందు మా ఏరియాలొ కరెంటువుండేది కాదు. ఆ గ్యాప్లో పక్క పక్క పోర్షన్లలో అద్దెకుండే మా పిన్నివాళ్లు మేము మేడ మీద వెన్నెల వెలుగులొ డిన్నర్ చేసేవాళ్లం. పదినిషాల్లో కరెంటు రావడం మేము TVకి అతుక్కుపోవడం ఆటోమేటిగ్గా జరిగిపోయేవి. దీంట్లో కొన్ని రోజుల తరువాత sindbad series మొదలయ్యింది. అందులో హీరో దగ్గర ఓ జిని, ఓ ఖడ్గం వుండేది. ఏ సమస్య వచ్చినా హీరో ఆ ఖడ్గం తీసి "యా అల్లా మేరి మదత్ కర్" అంటాడు అప్పుడు దాన్నుంచి ఉరుములు మెరుపులు వస్తయ్, ప్రాబ్లం solved. అలాంటిదోటి మందగ్గరావుండాలి అని అనిపించేది.
రామాన్ంద్ సాగర్స్ నుండి వచ్చిన సూపర్ మెగా హిట్టు. కొన్ని రోజులయ్యాక దీన్ని అరగంటకు కుదించాడు. ప్రోగ్రాం మొదలవ్వడం, ఓ పావుగంట వాణిజ్య ప్రకటనలు, కథ ముందుకు జరిగింది అనుకునే లోపు " హరే కృష్ణ...." అని ముగింపు పాట-suspense + నిరాశ కలిసి వచ్చేది.
ఛత్రపతి శివాజి, గాంధి, భగత్సింగ్ లాంటివాళ్లకన్నా ముందుగా నాకు ఓ నేషనల్హీరోని పరిచయం చేసిన ప్రోగ్రాం. వరుసపెట్టి పేలే ఫిరంగి గుండ్లు, అంబారిపైన వచ్చే పెన్సిల్ మీసాల టిప్పు సుల్తాన్ రాజసంగా అనిపించేవి.
"జై హనుమాన్"అనే పదాన్ని, హనుమంతుడిని ఈ సీరియల్ చేసినంతపాపులర్ అప్పట్లొ ఇంకోటి చేయలేదేమో!! సంజయ్ ఖాన్ నుండి మరో మార్వెల్. ఈ సీరియల్ మొదలైన చాన్నాళ్ల వరకు నాకు రెండు గదలు నచ్చేవి ఒకటి ఈ సీరియల్లో హనుమంతుడిది, రెండొది నలుపు-తెలుపు తెలుగు సినిమాల్లో NTR వాడేది.
టైటిల్ సాంగ్ అయ్యాక ‘నేను ఓం....కారాన్ని’అంటూ ‘ఓం’ను సాగదీస్తు మొదలయ్యేది. శివుడి పాత్రను సమర్ జయ్సింగ్ పొషినంత చక్కగా నేననుకోవడం ఇంకెవరు చేసుండరు.
science fiction కథ street hawk పిచ్చ పిచ్చగా నచ్చేది. especially అందులో హీరోవాడే బైకు.బైకులోనే గన్ను ఒకటి ఉంటుంది.స్విచ్ వొత్తగానె బైక్లోంచి బుల్లెట్లు వస్తాయ. అలిఫ్ లైలాలో సింద్బాద్ కత్తి, స్ట్ర్రీట్ హాక్లో బండి నాక్కూడా కావాలి అని అనిపించేది.
ఇవికాకుండా ‘తౌబా తౌబా'అనే డైలాగుండే కామిడి సీరియల్, డక్ టేల్స్, రామాయణ్, మహాభారత్,శక్తిమాన్, ఏక్ సె బడ్ కర్ ఏక్....చాలానేవున్నాయి. రియాల్టిషోల్లాంటివి లేకపొయినా చాలా ఎంటర్టేయినింగ్ వుండేది. ఇప్పుడూ వున్నయి లెక్కకు మిక్కిలి ఛానళ్లు, కొన్నింటిని మిహాయించి, అందులొ వచ్చే 24x7 కార్యక్రమాలు అబ్బో !^##$&% ఇప్పుడొద్దులెండి ఎందుకు అనవసరంగా టైం బొక్క.
ఆదివారం ఉదయం జంగిల్ బుక్ను చూసేంతవరకు ఎక్కడికి కదిలేది లేదు. మౌగ్లి, షేర్ఖాన్, భగీర, భాలు- ఈ క్యారెక్టర్లు క్రియేట్ చేసిన మాయ అంతా ఇంతా కాదు. "జంగల్ జంగల్ బాత్ చలి హై పతా చలా హై...అరె చడ్డి పహన్కె ఫూల్ ఖిలా హై.." అనుకుంటూ సాగే టైటిల్ సాంగ్ జెస్సి-సమంతా కన్నా మాయ,mesmerise చేసేవి. ఇప్పటికి ఈ పాట వింటుంటే భగీర వీపు మీదఎక్కి కొండమీదనుండి దూకుతున్న అనుభూతి కలుగుతుంది. అబ్బో ఎంత చెప్పినా తక్కువే లెండి.
నా మతిమరపు బుర్ర గుర్తుపెట్టుకుంది నిజమేఅయితే ఈ సీరియల్ సోమవారం రాత్రి ప్రసారమయ్యేది. అప్పట్లో ఈ సీరియల్ మొదలయ్యే టైంకి పది నిముషాల ముందు మా ఏరియాలొ కరెంటువుండేది కాదు. ఆ గ్యాప్లో పక్క పక్క పోర్షన్లలో అద్దెకుండే మా పిన్నివాళ్లు మేము మేడ మీద వెన్నెల వెలుగులొ డిన్నర్ చేసేవాళ్లం. పదినిషాల్లో కరెంటు రావడం మేము TVకి అతుక్కుపోవడం ఆటోమేటిగ్గా జరిగిపోయేవి. దీంట్లో కొన్ని రోజుల తరువాత sindbad series మొదలయ్యింది. అందులో హీరో దగ్గర ఓ జిని, ఓ ఖడ్గం వుండేది. ఏ సమస్య వచ్చినా హీరో ఆ ఖడ్గం తీసి "యా అల్లా మేరి మదత్ కర్" అంటాడు అప్పుడు దాన్నుంచి ఉరుములు మెరుపులు వస్తయ్, ప్రాబ్లం solved. అలాంటిదోటి మందగ్గరావుండాలి అని అనిపించేది.
రామాన్ంద్ సాగర్స్ నుండి వచ్చిన సూపర్ మెగా హిట్టు. కొన్ని రోజులయ్యాక దీన్ని అరగంటకు కుదించాడు. ప్రోగ్రాం మొదలవ్వడం, ఓ పావుగంట వాణిజ్య ప్రకటనలు, కథ ముందుకు జరిగింది అనుకునే లోపు " హరే కృష్ణ...." అని ముగింపు పాట-suspense + నిరాశ కలిసి వచ్చేది.
ఛత్రపతి శివాజి, గాంధి, భగత్సింగ్ లాంటివాళ్లకన్నా ముందుగా నాకు ఓ నేషనల్హీరోని పరిచయం చేసిన ప్రోగ్రాం. వరుసపెట్టి పేలే ఫిరంగి గుండ్లు, అంబారిపైన వచ్చే పెన్సిల్ మీసాల టిప్పు సుల్తాన్ రాజసంగా అనిపించేవి.
"జై హనుమాన్"అనే పదాన్ని, హనుమంతుడిని ఈ సీరియల్ చేసినంతపాపులర్ అప్పట్లొ ఇంకోటి చేయలేదేమో!! సంజయ్ ఖాన్ నుండి మరో మార్వెల్. ఈ సీరియల్ మొదలైన చాన్నాళ్ల వరకు నాకు రెండు గదలు నచ్చేవి ఒకటి ఈ సీరియల్లో హనుమంతుడిది, రెండొది నలుపు-తెలుపు తెలుగు సినిమాల్లో NTR వాడేది.
ఓ రెండెళ్ల కిందట రామానంద్ సాగర్వాళ్లు రామాయణం రీమేక్ చేసారు.ఆది చూసాక వచ్చిన చిరాకు అంతా ఇంతా కాదు, handsome + smiley హనుమంతుడు (హనుమంతుడంటే మాం....చి బాడి వుండాలని ఫిక్సయిపోయేల చేసింది పాత రామాయణ్, జై హనుమాన్), అమాయకంగా కనిపించే రాముడిని (రాముడంటే అందంగా, masculine personality కనిపించేట్టువుంటాడు అని ఫీలయ్యేవాణ్ణి) చూసి నవ్వాలో ఏడవలో అర్థం కాలేదు.
ఇక ఏక్తకపుర్ అనే మహానుభావురాలు తీసిన కహాని హమారి మహాభారత్ అయితే నాకు చిరాకుయొక్క peaksను పరిచయమ్ చేసింది. గ్రీకు వీరుల్లాగా ఆ డ్రెస్సింగులేందొ, ఒంటిమీద టాటులేందొ అర్థంకాక జట్టుపీక్కున్నంత పనైంది.
టైటిల్ సాంగ్ అయ్యాక ‘నేను ఓం....కారాన్ని’అంటూ ‘ఓం’ను సాగదీస్తు మొదలయ్యేది. శివుడి పాత్రను సమర్ జయ్సింగ్ పొషినంత చక్కగా నేననుకోవడం ఇంకెవరు చేసుండరు.
science fiction కథ street hawk పిచ్చ పిచ్చగా నచ్చేది. especially అందులో హీరోవాడే బైకు.బైకులోనే గన్ను ఒకటి ఉంటుంది.స్విచ్ వొత్తగానె బైక్లోంచి బుల్లెట్లు వస్తాయ. అలిఫ్ లైలాలో సింద్బాద్ కత్తి, స్ట్ర్రీట్ హాక్లో బండి నాక్కూడా కావాలి అని అనిపించేది.
ఇవికాకుండా ‘తౌబా తౌబా'అనే డైలాగుండే కామిడి సీరియల్, డక్ టేల్స్, రామాయణ్, మహాభారత్,శక్తిమాన్, ఏక్ సె బడ్ కర్ ఏక్....చాలానేవున్నాయి. రియాల్టిషోల్లాంటివి లేకపొయినా చాలా ఎంటర్టేయినింగ్ వుండేది. ఇప్పుడూ వున్నయి లెక్కకు మిక్కిలి ఛానళ్లు, కొన్నింటిని మిహాయించి, అందులొ వచ్చే 24x7 కార్యక్రమాలు అబ్బో !^##$&% ఇప్పుడొద్దులెండి ఎందుకు అనవసరంగా టైం బొక్క.
Subscribe to:
Comments
(
Atom
)




