అసలేం జరుగుతుంది

ఎప్పుడో బ్లాగులు పుట్టిన కొత్తలో కొన్ని జరక్కూడని పరిణామాలు జరిగాయంట, నాక్కూడా తెలియదు, బ్లాగు సోదరి గారివి బ్లాగు వీక్షణం గారివి పోస్టులు చూసాక కొంచెం అర్థమౌతున్నాయి.....దరిద్రం ఏంటంటే నేను కూడా కొన్నిసార్లు ఏదోఒక వైపు ఉండి కొన్ని కామెంట్లు చేసా supportiveగా. ఆ గొడవకాదుగాని నాక్కొన్ని అనుమాలున్నాయి ఎవరన్నా (నేనడగబోయే వాళ్లు చెప్తే మరీ మంచిది) చెప్పండయ్యా...

1)  గూగుల్‌ బజ్‌లో ఒకరు  ఇంకొకరిని  తిట్టేవాళ్లంట....అందుకోసం బ్లాగులో ఆళ్లను తిడుతున్నారంట.....నాకర్థం కానిది బజ్‌లాంటి ప్రైవేట్‌ అప్లికేషన్‌లో ఒకరినొకరు అనుకుంటే దాన్ని ఓపెన్‌ప్లేస్‌లాంటి  బ్లాగులో ఎందుకు రచ్చచేయడం. శ్రీనుగారిని బ్లాగులో కూడా తిట్టారాన్నారు...కాని బజ్‌ సంగతి బ్లాగులోకెందుకు

2)"If you have issues with it please stay out of it." ఎంతసేపు చదివినా ఎన్నిసార్లు చదివినా నాకెం అర్థం కావట్లేదు ఇది. రాసేవి అభిప్రాయాలు మాత్రమే అని చెప్పేస్తే అలానే రాస్తే ఏ సమస్యలేదు. కాని మహేష్‌గారు రాస్తూ అవి facts అంటారు పూర్తి conviction ఉందంటారు పైపెచ్చు ఆయనది ఓ పబ్లి‌క్ బ్లాగ్...ఎవరైనా చూడవచ్చు.....మరలాంటపుడు stay out of it అంటే ఎలా. ఇప్పుడు నేను రోడ్దు మీదకు వెళ్ళి నాకు తోచింది మాట్లాడతా నచ్చనోళ్ళు పొండేహె అంటే ఎలా ఉంటుంది.....
************************************************************************
ఇక్కడ బ్లాగ్లోకంలో జరుగుతున్న రభసను తొలగించడానికి బ్లాగుసోదరిగారు చేస్తున్న కృషికి అభినందనందనలు.....

సెంచరీ కొట్టాన్రోయ్!!!

యస్‌ సెంచరీ...ఈ సంగతి ఇంత మధురంగా, ఆనందంగా ఉంటుందని అనుకోలెదు. కాని ఇప్పుడు సచిన్‌ ప్లేస్‌లో నేనే ఉండి 200 కొట్టినట్లు, బ్లాగ్‌కు వందలు వందలు కామెంట్ల వచ్చినంత ఆనందం......

సంగతేందంటే  నేను ఇంగ్లీష్‌లో కూడా ఓ బ్లాగు రాస్తన్నా THE ROAD అని‌‍ కాకపోతే అక్కడ అమావాస్యకోసారి పున్నమికోసారి కాకుండా ఏకంగా గ్రహణానికోసారి రాస్తున్నా....పైగా పబ్లిసిటి లేకపోవడమూ, మన రాతలు అంత సూపరేమికాదు కాబట్టి అది దగ్గుతూ ములుగుతూ బ్రతుకుతుంది. అలా ఓ ఏడాది కాలంనుండి వారానికో హిట్టు అన్నట్టు ఉంది దాని పరిస్థితి. మొన్నోసారి ఎందుకో అలా దాని statistics ఎలా ఉన్నాయేమిటని చూస్తే 98 Unique Visitors అని చూపెట్టింది......అహా ఏమి భాగ్యమూ ఏమి అదృష్టమూ అని పొంగిపోయి ఎప్పుడెపుడు వంద చేరుకుంటుందా అని గోతికాడ నక్కలా ఉండిపోయా. ప్రతి అయిదు నిముషాలకోసారి ఆ stats ఓపెన్ చేయడం వంద చేరిందాలేదా అని  చూడటం...ఇలా చేసాన కొన్ని రోజులు. తరువాత నా లక్కు తాటిచెట్టంత హైటెక్కి మాకు కాలేజిలో అతివీర భయంకర Grand Viva ఘట్టం జరగడం, ఆ తరువాత మా జూనియర్లకు ఫ్రేషర్స్‌ ఇవ్వడం కొసం తిరగడం (అవకాశం  వచ్చింది కాబట్టి  చెప్తున్నా మా జూనియర్లు మాత్రం రచ్చ, కేక, మెరుపు, బంగారం....చాలా బాగా చేసుకున్నాం ఫ్రెషర్స్‌ ) జరిగి ఈ stats గోల పట్టించుకోలేదు.
ఇవాళ పొద్దున్న చూస్తే 102 అని చుపెట్టింది.......అలా ఆకాశం, ఆనందం అంచుల దాకా వెళ్ళొచ్చా.


ఈ కొన్ని రోజులూ బ్లాగ్లోకంలో చాలా పోస్టులు పడ్డాయి అవన్నీ తీరిగ్గా చదివి కామెంటాలిప్పుడు....

మా తుఝే సలామ్

మదమెక్కిన పొగరుతో జాతిప్రజలందరను తొత్తులుగా చేసుకొనేందుకు ప్రయత్నించిననాడు తమలో తమకి ఎన్ని భేదాపిప్రాయాలున్నా తామంతా ఒక్కరమే అని, స్వేఛ్చ అనే వెలకట్టలేని సంపదను జాతిజనులకు పంచడానికి ఎందరో వీరులకు, విప్లవకారులకు, మహనీయులకు స్ఫ్హూర్తినిచ్చిన మాతా, తుఝే సలామ్‌

రవీంద్రుడు కొరుకున్నట్లుగా..

Where the mind is without fear and the head is held high
Where knowledge is free
Where the world has not been broken up into fragments
by narrow domestic walls
Where words come out from the depth of truth
Where tireless striving stretches its arms towards perfection
Where the clear stream of reason has not lost its way
Into the dreary desert sand of dead habit
Where the mind is led forward by thee
Into ever-widening thought and action
Into that heaven of freedom, my Father, let my country awake

నాకు తెలుసు ఈరోజు దేశంలోని అన్ని పాఠశాలలో చాక్లెట్లు, అవార్డుల నెపంతో పిల్లలను రప్పించి, పోరాడి సాధించిన స్వాతంత్ర్యం గొప్పదనం ఎంతో వాళ్లక చెప్పలేకపోవచ్చునని. రాజకీయ నాయకులు, అవినీతి మన విలువలను భ్రష్టుపట్టిస్తున్నాయని  తెలిసీ తెలియని ఆ పసివాళ్లకు ఉపన్యాసాలిస్తారని. ఎన్నో పత్రికలు, ఆదివారం కనుక, పత్రిక మొదటిపేజీలో తన్మయంలో రెపరెపలాడుతున్న మువ్వన్నెల జెండాను పెట్టి లొపలి పేజీల్లొ, వీలైతే ఓ ప్రత్యేక సంచికలో,  సమస్యల వలయంలో ఉన్న దేశాన్ని మరింత దయనీయంగా చూపిస్తారని. ఎటుపోతుంది ఈ  దేశం అని సాటి మనిషిని కొంత నిరుత్సాహపరచవచ్చునని. వారందరికి నాలోంచి వచ్చిన సమాధానం కాకపోయినా అరువు తెచ్చుకొని చెబుతున్నా

అందరికి స్వాతంత్ర్యదినొత్సవ శుభాకాంక్షలు